Асноўныя паняцці: 

Арфаэпія (ад грэч. оrthos – правільны, epos – мова) – раздзел мовазнаўства, у якім вывучаюцца нормы літаратурнага вымаўлення.

Арфаэпічныя нормы – правільнае вымаўленне гукаў і іх спалучэнняў.

Акцэнталагічныя нормы – правільная пастаноўка націску.

Націск – больш гучнае і працяжнае вымаўленне аднаго са складоў.

Аканне – пераход галосных [о], [э] не пад націскам у [а] пасля цвёрдых зычных.

Яканне – змена галосных [о], [э] у першым пераднаціскным складзе пасля мяккіх зычных на [а].

Асіміляцыя (ад лац. аssimilatio – прыпадабненне) – гэта фанетычны працэс прыпадабнення аднаго гука да другога.

Дысіміляцыя (ад лац. dissimilatio – распадабненне ) – гэта змена аднаго з двух аднолькавых або падобных гукаў іншым, менш падобным па вымаўленні.